Visie

In de éénentwintigste eeuw vallen alle schotten weg. De huisarts zit niet langer alleen of eenzaam in zijn ivoren toren met alle aanzien, maar ook met de loodzware verantwoordelijkheid op zijn schouders.

In de éénentwintigste eeuw werkt de huisarts samen; samen met andere huisartsen, samen met andere zorgverleners, samen met onze patiënten, samen met instellingen van de ziekteverzekering.

In de éénentwintigste eeuw blijft het spreekwoordelijke “buikgevoel” dé meerwaarde van de huisarts. Om de massa waardevolle informatie (zowel voor diagnose als voor behandeling), die op vele plaatsen staat te schreeuwen om onze aandacht, optimaal te kunnen beheren is echter niet alleen onze stethoscoop maar ook ons EMD (elektronisch medisch dossier) een essentieel werkinstrument.

In de éénentwintigste eeuw zal de nadruk meer en meer verschuiven van cure naar care. Begrijpen, ondersteunen, sturen; de patiënten helpen in het maken van weloverwogen keuzes.

Tot slot moet in de éénentwintigste eeuw huisartsgeneeskunde een roeping blijven; iets wat je graag doet met bezieling en overgave zonder echter het eigen welzijn en het welzijn van je dierbaren uit het oog te verliezen.